خبر یا شرح کوتاه چند حادثه را که ما از آن ها آگاهی یافته ایم، می بینید. قطعا اگر می توانستیم شرح دقیق تری از حادثه، و تحلیلی از عامل های بروز آن را بیاوریم، برای جامعه ی کوه نوردی بسیار مفیدتر بود. با این حال، همین هم شاید بتواند کمکی به جلوگیری از رخ داد حادثه های مشابه کند، و دستمایه ای برای تحلیل گران باشد. منبع خبرها را غالبا یاد کرده ایم، اما اگر درمواردی کوتاهی کرده ایم، خواهشمندیم عذرخواهی ما را بپذیرید. در ضمن، شرح شمار دیگری از حادثه های ۸۶-۱۳۸۵ در گاهنامه های ۱۳ و ۱۴ انجمن آمده است"" .
 محمد علی شیردره و حسین اسدیار، از یک گروه شش نفره شامل کوه نوردان شهرداری همدان که در روز ۸۵/۵/۹از جبهه ی جنوبی عازم صعود قله ی دماوندشده بودند، درهوای خراب گم شدند. پیکر این دو کوه نورد، سه چهار هفته بعد روی یال جنوب شرقی دماوند پیدا شد.
• حسین طالبی مقدم ، سنگ نورد برجسته ی همدانی پس از یک دوره ی چند ساله دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان، ۶مهر ماه ۱۳۸۵، رخت از جهان بربست.
• سقوط کوه نورد ۵۳ ساله در ارتفاعات « گلاب دره » در بند (ایسنا ۸۵/۷/۱۵ ). یک کوه نوردی ۵۳ ساله عصر روز گذشته در ارتفاعات منطقه ی « گلاب دره » دربند سقوط کرد؛ بررسی ها نشان داده که این کوه نورد مشکل قلبی داشته است. به گزارش خبرنگار « حوادث » ایسنا، حدود ساعت ۱۵:۴۵روز گذشته در پی مراجعات کوه نوردان و کوه پیمایان به پایگاه امداد کوهستانی جمعیت هلال احمر شمیرانات مستقر در ارتفاعات دربند مبنی بر سقوط یک کوه نورد در ارتفاعات گلاب دره، بالافاصله تیم ۱۲ نفره ای از امداد گران به محل اعلام شد اعزام شدند. همچنین امداد گران کوهستان در بررسی های بعدی متوجه شدند، این کوه نورد به دلیل ناراحتی قلبی در ارتفاعات دچار مشکل شده و با از دست دادن کنترلش به پایین سقوط کرده است.
• کشف بقایای جسد کوه نورد جوان در دارآباد (فارس). ۸۵/۷/۱۸ جسد کوه نورد جوان، پس از ۴ماه در کوه های دار آباد کشف شد. به گزارش خبرنگار اجتماعی فارس، کوه نورد ۲۵ ساله که حسین نام داشت چهار ماه قبل زمانی که برای کوه نوردی به کوه های دارآباد رفته بود، ناپدید شد .
• جسد آخرین کوه نورد امداد گر کرمانشاهی در روز ۱۸ مهر ۱۳۸۵ در ارتفاعات اشترانکوه پیدا شد. رییس هیات کوه نوردی استان کرمانشاه گفت: پیکر زنده یاد فرشاد احسان پور آخرین امداد گر مفقود شده ی کرمانشاهی که در آذر ۱۳۸۴ برای جستجو و نجات به کول جنو رفته بود، پس از پیدا شدن در ارتفاعات این کوهستان به زادگاهش کرمانشاه انتقال داده شد.
• در برنامه ی صعود کوه نوردان استان مرکزی به ارتفاعات اشترانکوه، یکی از کوه نوردان دچار حادثه شد و جان خود را از دست داد (۸۵/۸/۱۵– ایسنا ).
• پیام میرآخورلی ، بصیر روز بهانی و داریوش همری در گردنه ی کلک چال ( به سوی شیر پلا ) در روز ۸۵/۱۱/۱۳ گرفتار بهمن شدند و جان باختند پیکر آنان در خرداد ۸۶پیدا شد .
• حمید قلعه نویی اهل مشهد ، در فروردین ۸۶ هنگام فرود بر روی یکی از مسیرهای منطقه ی سنگ نوردی « سنگ سیاه » مشهد ، بر اثر پاره شدن سیم بکسل کارگاه سقوط کرد و جان سپرد (damavandclub.blogspot.com ).
•به گزارش نیروی انتظامی رودبار ، چهار خواهر و برادر کوه نورد که با یک خودروی جیپ صحرا » از قله ی ۲۷۰۰ متری درفک ( گیلان ) بر می گشتند، به علت سقوط خودرو به دره، جان سپردند. این حادثه در منطقه ی ییلاق اربناب رخ داد( کوه نوشت ۸۶/۶/۱۱).
• در روز سه شنبه ۱۵ آبان ۱۳۸۶ ( تعطیلی ) مقبل هنر پژوه که در ۱۸ سالگی ( سال ۱۳۸۱) قله ی ۸۵۱۶ متری لوتسه را صعود کرده بود ( جوان ترین کوه نوردی که به این قله دست یافته بود )، در حالی که به عده ای از سنگ نوردان اهل بوکان آموزش می داد، در منطقه ی صخره ای « ۱۸ متری » در نزدیکی شهر بوکان آموزش می داد، از ارتفاع حدود ۸ متر سقوط می کند و به دلیل نا معلومی طناب حمایتش از کارابین خارج می شود و وی به زمین برخورد می کند . پس از سقوط اولیه، چند متر دیگر هم به پایین می رود و با سر به سنگ ها برخورد می کند، همراهان اش او را به بیمارستانی در ارومیه می رسانند، اما مقبل پس از چند روز که در حالت اغما بود، سرانجام در روز ۲۴ آبان ۱۳۸۶ جان سپرد. مقبل کوه نوردی را از سال ۱۳۷۶ آغاز کرد و در سال ۱۳۸۱ به عضویت تیم ملی اعزامی به لوتسه در آمد. در سال ۱۳۸۲، در صعود به قله ی گاشربروم یک، هم طناب محمد اوراز بود و با او در ارتفاع ۷۸۵۰ متر، حدود ۷۰۰ متر سقوط کرد و دچار ضربه ی مغزی شد. در پی این سقوط، محمد اوراز پس از چند روز، در بیمارستانی در شهر اسلام آباد جان باخت، اما مقبل کم کم بهبود یافت. در تابستان ۱۳۸۶نیز مقبل عضو تیم ملی اعزامی به برودپیک بود که این برنامه به علت برخورد گروه با هوای خراب، ناموفق ماند.
 
در آذر ماه ۱۳۸۶ ، احسان جمشیدی، دبیر انجمن کوه نوردی دانشگاه صنعتی اصفهان در ارتفاعات شاه کوه درگذشت( Kntuclimbing.blogfa ).

کریم کیامهر ، اهل ارومیه که به همراه دو کوه نورد دیگر در روز جمعه ۸۶/۱۰/۲۱ کوه نوردی می کرد، به هنگام صعود کوه خلیل در منطقه ی مرزی راژان از دوستان خود جدا و گم شد.
• در دی ماه ۱۳۸۶ یک کوه نورد اهل شیراز ، بر اثر سقوط از ارتفاعات اکبر آباد جان باخت.
• حمید برانچی ۲۱ساله ، از کوه نوردان شمیران و دانشگاه تهران که در روز پنج شنبه ۸۶/۱۲/۲۳ به تنهایی از شمشک به سوی قله ی سرکچال رفته بود، بازنگشت.
• در ۳خرداد ۱۳۸۷ رحمت الله توسلی کارمند اداره ی مسکن و شهرسازی استان گلستان که برای تفریح به مناطق کوهستانی مازوکش زیارت ( جنوب گرگان ) رفته بود ، گم شد.
• ابراهیم شیخی کوه نوردان نام آشنای کشور (از همنوردان زنده یاد جلال رابوکی)، در روز ۱۶خرداد ۱۳۸۷، ظاهراً به دلیل ایست قلبی، در نزدیکی قله ی پالون گردن ، جان خود را از دست داد. شیخی از اعضای تیم ملی کوه نوردی کشورمان در صعود به قله ی گاشربروم دو در سال ۷۶ و جزء نفرات برتر اولین دوره ی مسابقات صعود سریع به قله ی دماوند در سال ۸۱ بود .
• خبرگزاری ایسکانیوز: دو کوهنورد که در عمق ۱۰۰۰متری دره ی «کوهسار» گرفتار شده بودند، با تلاش کمک رسانان آتش نشانی پایتخت نجات یافتند. به گزارش روز یکشنبه ۸۷/۳/۲۶ گروه حوادث این خبرگزاری، ناجیان ایستگاه ۴۰۵آتش‌نشانی تهران در ساعت۱۳:۵۶ روز ... با دریافت درخواست کمک، رهسپار دامنه های «کوهسار» شدند. عبدا... - ب (۳۴ ساله) و آرش - ک (۳۶ساله) در عمق ۱۰۰۰ متری دره، گرفتار شده بودند که طی چهار ساعت عملیات پر خطر با استفاده از تجهیزات و برانکارد بالا کشیده شدند. «سعید مجد» سرپرست گروه نجات اعلام کرد: این رخداد به خاطر شیب تند، ریزش سنگ و ناآشنایی این دو نفر به فن کوهنوردی رقم خورد. وی این اقدام آتش نشانی را مهم ترین عملیات نجات کوهستان طی سال جاری در محدوده غرب پایتخت برشمرد و گفت:یکی از ناجیان به نام «حسن - ص» هنگام عملیات نجات، آسیب دید و همراه با «آرش - ک» که زخمی شده بود به بیمارستان فرستاده شد.
• عباس علي نژاد، کوه نورد باتجربه و سرپرست تيمي كه در تیر ماه ۱۳۸۷ عازم صعود قله ی لنین(در قرقیزستان)شده بود، در این برنامه هنگامی که در چادرگاه ۵۲۰۰متر مشغول عکاسی بود، ناگهان زیر پایش خالی می شود و به داخل یک شکاف یخ سقوط می کند. خوشبختانه او به تکه یخی در میانه ی شکاف گیر می کند و پایین تر نمی رود. سپس با بی سیم به همراهان خود اطلاع می دهد و آنان او را بالا می کشند و پس از فراخوان بالگرد، وی را پایین می فرستند.
• محسن صانعی اردکانی در روز جمعه ۸۷/۳/۳۱ در ارتفاعات کوه چک چک ( نزدیک اردکان ) به علت سقوط از صخره جان سپرد. او دوچرخه سوار ماهری بود و با دوچرخه دکوهستان و کویر برنامه های مختلفی اجرا کرده بود.
• حسین کبکستانی کوه نورد اهل شیراز در حین صعود به قله ی لنین، در مرداد ماه ۱۳۸۷، در چادرگاه ۴دچار ارتفاع زدگی شد و به همین دلیل به چادرگاه ۲منتقل شد. دو روز بعد، با توجه به وخیم تر شدن حال وی، هم گروهی های او اقدام به انتقال او به سوی چادرگاه اول می کنند که متاسفانه در این فاصله جان می بازد. گزارش پزشکی پس از کالبد شکافی جسد بیانگر ادم ریوی او بوده است (کوه نوشت).
• مصطفی شفیعی که با گروه پژوهشگاه نفت به منقطه ی قله ی لنین رفته بود، به دلیل حادثه جان باخت ( کوه نوشت - تابستان ۱۳۸۷)
.
• سامان نعمتی ( نانگاپاربات ) : ۱۳۸۷
• در روز جمعه ۲۵ مرداد ۱۳۸۷یکی از اعضای تیم سه نفره ی گروه کوه نوردی فتح قزوین که به دلیل خستگی، در ارتفاع ۴۹۰۰متری غرب دماوند در یک شیب « شن اسکی » نشسته بود، بر اثر برخورد سنگ جان می سپارد. ظاهراً سنگ های ریزشی از زیر پای گروه دیگری که در بالا سر او صعود می کردند، در رفته بود.
• دکتر سعید بهاء لو ، پزشک « تیم ملی امید کوه نوردی » ایران که برای صعود قله ی ۷۱۳۴متری تیلیچوپیک به نپال رفته بود، پس از صعودبه قله، در حین بازگشت به چادرگاه ۲( ۶۲۰۰متر )در شب ۶آبان ۱۳۸۷، پس از رسیدن به قسمت های ساده تر مسیر و بیرون آمدن از طناب های ثابت، سُر خورد و سقوط کرد و ناپدید شد. تلاش های بسیار برای یافتن پیکر او بی نتیجه ماند(گزارش در مجله ی کوه۵۳).
• خلیل عبد نیکویی، کوه نورد همدانی در تاریخ ۱۹ آبان ۱۳۸۷ همراه یوسف سورنی نیا به داخل غار پراو عزیمت کرد که زیر چاه یازدهم به علت تخلیه ی انرژی و سرمازدگی فوت می کند. بنا به گزارش سورنی نیا، امداد گرانی که در بعد از ظهر( ۴:۴۵ ) یکشنبه( تقریباً ۴۸ ساعت پس از خروج سورنی نیا از غار و طلب کمک ) به خلیل می رسند ، می گویند که لازم نیست لباس خشک به خلیل بدهیم ! 
مهران برنجی متولد ۲۹دی ماه ۱۳۶۲ ، اهل بروجرد که همراه با علی رضا نوری از کرج و اسماعیل رضایی و احسان احمدی پور از تهران، قصد داشت به سرچال ( در منطقه ی علم کوه ) برود، در روز ۸۷/۱۱/۲۳ گرفتار بهمن شد و جان سپرد. این گروه در روز ۲۲ بهمن ۱۳۸۷ از قرار گاه کوه نوردی رودبارک به سمت بالا راه می افتند و شب را در « کنگلک پایین » می مانند. در روز ۲۳بهمن، علی رضا نوری و مهران برنجی شروع به صعود می کنند و پس از مدتی به علت خرابی هوا راه بازگشت را پیش می گیرند(هوا از روز ۲۲ بهمن خراب بود و برف می بارید ). اعضای گروه تصمیم به بازگشت به رودبارک می گیرند؛ در حوالی « پیت سرا» بهمن ریزش می کند و مهران برنجی را که با فاصله از دیگران، پایین می آمد با خود می برد. تلاش دیگران برای یافتن او بی نتیجه می ماند، و بازماندگان در شب ۸۷/۱۱/۲۴به قرارگاه کوه نوردی رودبارک باز می گردند. در روز ۸۷/۱۱/۲۶ جسد مهران را گروهی از کوه نوردان که به جستجوی او رفته بودند، یافتند و به پایین منتقل کردند .
• جسد بهنام کرمی متولد ۱۳۳۹در روز پنج شنبه ۸۷/۱۱/۲۴ حدود ۵۰۰ متر بالاتر از ایستگاه هفت تله کابین و در پای یکی از میله هایی که برای مشخص کردن راه قله تا ایستگاه هفت نصب شده است، پیدا شد. به نظر می رسد که علت مرگ او برخورد با این میله به علت وزش شدید باد بوده است.
• نجات دو شهروند حادثه دیده؛ حادثه ی اول در ساعت ۱۳/۰۸ روز ۸۷/۱۱/۲۹ به سامانه ی ۱۲۵ اطلاع داده شد و ستاد فرماندهي هم بلافاصله گروه نجات كوهستان را به محل حادثه در ارتفاعات كلكچال روانه كرد. حميدرضا باقري، فرمانده گروه نجات كوهستان درباره ی اين حادثه گفت: در حادثه ی اول، شهروندي ۴۶ساله به نام زهرا ـ ق به علت شكستگي مچ پاي چپ هنگام پايين آمدن از كوه زمين‌گير شده بود و توانايي حركت نداشت. گروه نجات پس از ساعتي پياده‌روي به محل حادثه رسيدند و با انجام كمك‌هاي اوليه وي را با برانكارد به پائين كوه منتقل كردند و در اختيار عوامل اورژانس قرار دادند. در حادثه ی دوم كه در ساعت ۱۴:۲۸ دوشنبه در ارتفاعات توچال روي داد، پاي راست شهروندي به نام «خليل ـ الف» شكسته بود. اعضاي گروه نجات كوهستان با آتل‌بندي پاي فرد آسيب ديده وي را با برانكارد به پايين كوه منتقل كردند و در اختيار عوامل اورژانس قرار دادند.
• نامدار محمدی حسینی ، کوه نورد با سابقه ی لرستانی، بر اثر سقوط از کوه یافته (خرم آباد) جان خود را از دست داد( خبرگزاری ایسنا ۸۷/۱۲/۱۰).
• سه کوه نورد در روز چهارم خرداد در دماوند کشته شدند( کوه نوشت ۸۸/۳/۵ ). ساجده کشمیری، فرخنده معماری، و حمید ترابی که پس از گرفتار شدن در هوای خراب، به سمت غرب منحرف شدند، هنگام پایین آمدن از قله ی دماوند جان باختند. فرخنده معماری و حمید ترابی، ظاهراً دچار افت دما(هایپوترمی) شده و در گذشتند. ساجده کشمیری هم سقوط می کند و کشته می شود. این سه نفر، از اعضای یک گروه یازده نفره از استان هرمزگان بودند که در دوم خرداد به « بارگاه سوم » دماوند ( مسیر جنوبی ) رسیده بودند. از این نقطه، ده نفر به سوی قله می روند که شش نفرشان به علت هوای خراب از ۵۲۰۰ متر بر می گردند. اما سه نفر یاد شده به همراه سرپرست برنامه ( مهدی معماری برادر فرخنده ) به صعود ادامه می دهند که در بازگشت از قله دچار حادثه می شوند.
• محمد رضا کاشفی متولد که کوه نوردی پرکار بود و در « تنگ پیمایی » ( canyoning ) سابقه ی بسیار داشت ، در روز ۸۸/۳/۷ هنگامی که قصد گذر از رودخانه ی « آب ونک » از سرچشمه های رودخانه ی کارون را داشت ، به علت خفگی در آب در گذشت . کاشفی به همراه تعدادی دیگر ، روی رودخانه « تیرول » بسته بودند و با استفاده از طناب و خود حمایت عرض رودخانه را رد می کردند . او که به هنگام تیرول رفتن، خود را به اشتباه رو به جریان آب قرار داده بود ، در عین حال خود حمایت اش را نیز محکم به دور دست پیچیده بود . به این علت ، هنگامی که طناب اش در میانه ی راه کش آمد و وارد آب شد ، نتوانست خود را رها کند و در آب خفه شود .
• مهدی اعتماد فر، کوه نورد باتجربه که چندین قله ی هفت و هشت هزار متری را صعود کرده بود، در بهار ۱۳۸۸ در تلاش برای صعود دائولاگیری جان باخت (مجله ی کوه ۵۵). خلاصه ای از فعالیت های او و شرح حادثه را می توانید در تارنمای انجمن کوه نوردان ایران و «ویکی پاکوب» بخوانید.
• یک کوه نورد ۷۸ ساله ی ساکن جلفا ( آذربایجان شرفی ) که قصد صعود قله ی سبلان را داشت، در ارتفاع حدود ۴۵۰۰ متر بر اثر ایست قلبی در گذشت ( کوه نوشت ۸۸/۶/۱۱ ).