شاید فقط به دلیل این که خبر همراه نبودن سامان نعمتی با دیگر اعضای تیم نانگاپاربات ، در روز پنج شنبه (27 تیر) پخش شد و در این روز و فردای آن ،خیلی ها به رایانه دسترسی نداشتند ، موضع گیری های تند در این مورد با دو روز تاخیر آغاز شد ! از روز شنبه ، کارگاه های "نقد و بررسی" به کار افتادند و بعضی از نویسندگان و گویندگان در اظهار نظرهای قاطع هیچ کم نیاوردند . آن چه که شاملو از آن به « سوار بودن بر زورق یقین» تعبیر می کند ، در این مورد هم اثرهای ناخوشایند خود را نشان داد : تفسیر به رای ، فرصت یابی برای تسویه ی حساب های کهنه به روش « گزک گرفتن » ، نوعی شادمانی شیطنت بار از این که باز حادثه ای رخ داده و می توان با استناد به آن « دشمن » را کوبید ، و خلاصه سخن پردازی های سطحی و کم مطالعه به جای کمک احتمالی به جریان جستجوی کوه نورد گم شده یا دست کم تامل در قضیه و پیشه کردن صبر برای دستیابی به آگاهی های دقیق تر و آن گاه ، نظریه پردازی .

در ماجرای گم شدن چند کوه نورد و کوه گرد در جنگل المستان هم که در روزهای 19 و 20 تیر رخ داد (و انجمن توانست 4-3 ساعت پس از اطلاع از جریان ، گروه های جستجو را به منطقه بفرستد) کناره گیری از مشارکت حداقلی در عملیات جستجو از سوی کسانی که با وجود شناخت خوب از منطقه هیچ تمایلی به راهنمایی و حضور در جریان از خود نشان ندادند ( وسپس سخن پردازی های کم مایه ) دیده شد . انجمن کوه نوردان ایران طرفدار جدی نقد حرکت های کوه نوردی است ( و این را در عمل و در طی زمانی دراز ) نشان داده ایم ، اما لازمه ی این کار را داشتن روحیه ی منصفانه ، و تلاش برای گردآوری اطلاعات درست ، آشنایی با موضوع مورد بحث ، و مسلط بودن به قلم و زبان خویش می دانیم .

انجمن ، از روز جمعه 28 تیر که برنگشتن سامان نعمتی به چادرگاه چهارم نانگاپاربات صورتی جدی به خود گرفت ، شروع به هم فکری و اقدام های موثر در جهت کمک به امر جستجو کرد : تماس با اعضای تیم در منطقه ، تماس از طریق دوستانی که رابطه ی قوی و موثر با اشرف امان ( مدیر شرکت ادونچر تورز پاکستان ) دارند با این شخص و دادن تضمین در مورد تامین هزینه های پرواز بالگرد و دیگر عملیات ، تماس با فدراسیون کوه نوردی و درخواست از آنان برای نامه نگاری با سفارت ایران در پاکستان برای هرگونه اقدام لازم ، گفتگوی حضوری با شعاعی و افلاکی ( رییس و دبیر فدراسیون ) و تعامل با آنان در مورد اقدام به هر کار دیگری که لازم باشد ، تماس از طریق دوستانی که در آلمان داریم با کوه نوردان ایتالیایی که عملیات نجات دو کوه نورد گرفتار در ارتفاعات نانگاپاربات را هدایت می کردند ، و حضور مستمر در ستاد حادثه .

برای حرف زدن و چیز نوشتن فرصت هست ، برای شروع به جستجو و نجات لحظه لحظه ی زمان ارزش حیاتی دارد . و البته برای حرف حساب زدن باید خوب مطالعه کرد و سنجیده تحلیل کرد ؛ ما برای بررسی موضوع ، منتظر آمدن دوستان و گرفتن اطلاعات دقیق تر هستیم .