انجمن کوه نوردان ایران تا پایان سال 87 سه رویداد مهم را پیش روی دارد،
نشست هفتاد و چهارم روز 16بهمن از 17 تا 20 در محل خانه کوه نوردان تهران برگزار میشود
موضوع جلسه:
اخبار کوه نوردی عباس ثابتیان
گزارش امید عالمی در مورد طرح ساماندهی و توسعه امداد در ارتفاعات شمال تهران
گزارش افشین یوسفی از جشنواره یخ نوردی اکرن - فرانسه
گزارش عباس ثابتیان از دیدار و گفتگو با استاد جلیل کتیبه ای
آدرس : خیابان انقلاب - پس از لاله زارنو - شماره 590 طبقه سوم
- جشنواره یخ نوردی در منطقه رودبار قصران
هدف ها
گردهمايی يخ نوردان سراسر كشور و تبادل دانش فنی و تجربيات آنها
آشنايی تازه کاران با رشته يخ نوردی
رشد سطح فنی يخ نوردی و آشنايی با تكنيك های جديد
شناسايی و كار بر روی آبشارهای جديد منطقه
برنامه ها
کارگاه های آموزشی يخ نوردی ( تئوری و عملی ) با حضور مربيان با تجربه اين رشته - صعود آبشارهای يخی منطقه - نمايش فيلم و اسلايد
نماايشگاه لوازم و تجهيزات كوه نوردی - حراجی لوازم كوه نوردی دست دوم  - مسابقه ی يخ نوردی  - گردهم آیی شبانه
زمان 22 تا 25 بهمن
برای ثبت نام با دفتر انجمن تماس بگیرید خيابان انقلاب، نبش خيابان لاله زار، ساختمان 590 طبقه ی 4 ، واحد 12 
تلفن 66712243 - فاکس 66712421 
 نشست اسفند ماه انجمن روز پنج شنبه 15 اسفند در لواسان برگزار میشود
موضوع: کوه نوردی همگانی
با توجه به هم زمانی با روز درخت کاری در این روز و پیش از شروع نشست درخت کاری خواهیم کرد.
تقدیر از کوه نوردان منطقه لواسان
تفدیر از حمایت کنندگان طرح علوفه پراکنی
تقدیر از محیط بان های اداره محیط بانی زردبند
بازدید از گنجینه آثار کوه نوردی که به مناسبت این نشست برپا خواهد شد.
مینی بوس برای جابجایی شرکت کنندگان از میدان تجریش و تهران پارس تدارک شده است.
این نشست با برنامه ریزی و کمک موثر کوه نوردان و مسئولین منطقه لواسان و سرپرستی نادرضرابیان اجرا خواهد شد

تعریف
· کار دو یا چند چیز ( مثلا دو عضله یا دو دارو ) برای ایجاد اثری بیشتر از جمع دو اثر فردی .
· دو یا چند عامل که کار آن ها با یکدیگر نتیجه ای را به دست می دهد که از هر یک از عوامل به تنهایی به دست نمی آید .
· ترکیب چند عامل که اثر یکدیگر را به حاصلی بیش از جمع آن ها بدل می سازد .

توضیح
مفهوم هم افزایی ، در مباحث جامعه شناختی دو امر کارآمدی و بهره وری را  در هم ادغام می کند ، به ویژه در جایی که اشخاص منافع خود را دنبال می کنند ، درعین این که می کوشند منافع جامعه را نیز پیش ببرند . هم افزایی به این امر می پردازد که مردم چگونه می توانند با کار مشترک به منافع متقابل دست یابند ، به نحوی که دستاوردشان بیش از آن چیزی باشد که فردی می توانند به دست آورند. در این ارتباط می گویند : 5=2+2 و این در جایی بیان می شود که تاثیر عوامل مثبت یک سازمان ، بیش از جمع مقادیر اجزای آن است . این افزایش در بهره وری ِ ناشی از تلفیق نه به دلیل معجزه ، بلکه از کاربست ظرفیت های استفاده نشده ی یک سازمان یا جامعه فراهم می آید . می توان گفت که در وضعیت هم افزایی ، رفتار یک سامانه متفاوت از رفتار اجزای سامانه است .

در زندگی انسانی می توان این مثال را آورد : فرض کنید که شخص الف به دلیل قد کوتاه نمی تواند از یک درخت سیبی بچیند ، شخص ب هم قدش کوتاه است و به سیب نمی رسد . اگر الف بر روی شانه های ب بنشیند ، می تواند سیبی بچیند . در این حال ، حاصل هم افزایی این دو شخص ، یک سیب برای دو نفر است ؛ چیزی که هریک به تنهایی یا با تلاش های فردی جداگانه ، به آن دست نمی یافتند  .
مثال دیگری را می توان از موسیقی آورد : نواختن دو ساز ، هر یک به تنهایی ، اثر دراماتیک کم تری دارد تا آن که دو ساز ( یا دو بخش از موسیقی ) با هم نواخته شوند
کوه نوردی
در کوه نوردی ، کار سازمان یافته می تواند به اثر هم افزایی بیانجامد . برای مثال در یک تیم صعود ، افراد گوناگون با تخصص های متفاوت حضور دارند : یک نفر می تواند خوب از شیب های یخی بالا برود ، نفر دیگر سنگ نورد قابلی است ، و نفر سوم بسیار قدرتمند است و می تواند کوله پشتی های سنگین را حمل کند . برای صعود به نوک یک دیواره ی سنگی- یخی ، توانایی هر یک از آن ها به تنهایی کافی نیست . به عبارت دیگر هیچ یک از آن سه نفر هر قدر هم که تلاش کند نمی تواند دیواره را صعود کند . اما اگر نفر اول بخش های یخی ، و نفر دوم بخش های سنگی را سرطناب صعود کند و نفر سوم هم در حمایت هر یک از آن دو به حمل چادر و وسایل بپردازد ، هر سه نفر می توانند به هدف خود دست یابند

در کار باشگاهی ، همین اتفاق در مقیاسی بزرگ تر رخ می دهد : یک مدیر خوب ، تعدادی علاقمند به کوه نوردی و کار اجتماعی را دور هم جمع می کند . یک درس خوانده ی بازرگانی یا بازاریابی می تواند به دنبال حامیان مالی برای باشگاه برود ؛ یک آدم اهل روابط عمومی می تواند با دبیرستان ها و دانشگاه ها ارتباط بگیرد و برای باشگاه ، عضو جذب کند . یک شخص با سابقه در کوه نوردی می تواند به برآورد نیازهای فنی باشگاه بپردازد ، و اعضای دیگر باشگاه هم با تخصص های خود ، برنامه های متنوعی را هدایت خواهند کرد . حاصل کار باشگاه ، پس از مدتی معین ، قطعا چیزهایی بیش از آن است که هر فرد می توانست با بیشترین تلاش فردی خود به دست آورد . بارها در باشگاه های کوه نوردی دیده شده است که شخصی که سال ها به تنهایی کوه نوردی می کرده ، برنامه هایش محدود به یک قله ی خاص ( مثلا در تهران : توچال ) بوده و طی این سال ها ، فقط می توانسته سرعت صعود خود را بیشتر کند . اما وقتی که همین شخص عضو یک باشگاه می شود ، با دیدن فعالیت دیگران یا شنیدن گزارش های صعود دیگران و یا به دلیل تمرین با اشخاص دیگر ، به سرعت راه خود را به سوی قله های دیگر و منطقه های دوردست یا صعودهای نو و دشوار پیدا می کند . این ، نمودی از از اثر هم افزایی است .

انجمن کوه نوردان ؛ جلوه گاه هم افزایی
مجموعه ی باشگاه ها و گروه های کوه نوردی ، می توانند در همکاری با یکدیگر به اثرهای هم افزایی باز هم بیشتری ، که نه با کارهای فردی و نه با کار درون باشگاهی فراچنگ نمی آید ، دست یابند . در چند سال گذشته ، برای مثال ، انجمن توانسته تاثیر ملموسی در تغییر نگرش مثبت دستگاه های دولتی به مجموعه ی غیردولتی داشته باشد . یا توانسته "با ارزش" و "کم ارزش" را در کوه نوردی و در گزارش نویسی از کوه نوردی تبیین کند . همچنین توانسته است توجه به محیط های کوهستانی و مساله ی حفاظت از آن ها را تعالی بخشد و به رسانه های همگانی بکشاند .
لازم است که باشگاه ها و گروه های کوه نوردی ، با پیوستن به انجمن و حمایت از آن ، این اثر هم افزایی را تشدید کنند

پی نوشت : پاراگراف توضیح  از ویکیپدیا نقل شده است

در روز 23/10/87 تيم ايراني كه در تابستان گذشته قله ي نانگاپاربات را صعود كرده اند ، در محل باشگاه دماوند اسلايد و فيلم هاي مربوط به قله را نمايش دادند . پيام زير ، از سوي انجمن خطاب به سرپرست و مدير فني تيم خوانده شد .
اخبار مربو به اين روز را در تارنماي iranianchallengers.com ببينيد ."

موضوع
ديداروپذيرايي
معرفي بيمه ي تكميلي مسووليت مدني سرپرستان برنامه هاي كوه نوردي
( موسي عرب ورامين )
سپاسگزاري از هيات مديره ي پيشين (عباس محمدي )
گزارش برنامه هاي شاخص گروه كوه نوردي سايپا ( قله هاي لنين ، آيلند پيك ، برودپيك ، آلپ ها ) ( مصطفي تخيري )

مكان : تهران – خيابان نجات الهي – نبش خ ورشو – خانه ي شهرياران جوان
زمان : سه شنبه 24 دي ماه 1387 از ساعت 4:30 تا 7 بعدازظهر "

بدنبال برگزاری موفق نخستين جشنواره ی يخ نوردی در زمستان 1386، انجمن كوه نوردان ايران در نظر دارد دومين جشنوراه ی يخ نوردی ايران را از تاريخ 22 تا 25 بهمن ماه 1387 در منطقه رودبار قصران برگزار نمايد

.

هدف ها

  گردهمايی يخ نوردان سراسر كشور و تبادل دانش فنی و تجربيات آنها

  آشنايی تازه کاران با رشته يخ نوردی
 رشد سطح فنی يخ نوردی و آشنايی با تكنيك های جديد

شناسايی و كار بر روی آبشارهای جديد منطقه

برنامه ها

  كارگاه های آموزشی يخ نوردی ( تئوری و عملی ) با حضور مربيان با تجربه اين رشته
  صعود آبشارهای يخی منطقه
  نمايش فيلم و اسلايد
  نمايشگاه لوازم و تجهيزات كوه نوردی
  حراجی لوازم كوه نوردی دست دوم
  مسابقه ی يخ نوردی

 
ثبت نام از تاريخ 21 دی ماه تا 10 بهمن 1387 به دو روش زير انجام می شود

حضوری
در دفتر انجمن کوه نوردان روزهاي شنبه تا چهارشنبه از ساعت 10 تا 17 به همراه کپی شناسنامه، كارت بيمه ورزشی سال جاری و اصل فيش واريزی به مبلغ 300000 ريال به شماره حساب 5000 بانك صادرات ايران ، شعبه ی سورنا
غير حضوری
فرستادن کپی شناسنامه، كارت بيمه ورزشی سال جاری و فيش واريزی  به نمابر 66712421

نشانی انجمن
خيابان انقلاب، نبش خيابان لاله زار، ساختمان 590 طبقه ی 4 ، واحد 12
 

همراه داشتن تجهيزات زير ضروری است
وسیله های فنی فردی و گروهی
كارت بيمه ورزشی معتبر
خوراک برای چهار روز
 لوازم شب مانی و پوشاك مناسب

  
شــركت در جشنواره برای همه علاقـه مندان آزاد اســت
 به نفرات برتر كارگاه های آموزشی و مسابقه جايزه اهدا می شود
 شركت كنندگان تحت پوشش بيمه ی تكميلی قرار خواهند گرفت

  به تمام شركت كنندگان ، گواهی شركت در جشنواره اعطا می شود
روزشمار برنامه و شرايط شركت در مسابقه به زودی اعلام می شود

   .هزينه ثبت نام شامل بيمه تكميلی، اقامت، رفت و آمد از تهران و وروديه است
  .مسابقه روز 25 بهمن ماه برگزار می شود و هزينه آن جداگانه است و شركت در مسابقه برای كسانی كه در جشنواره حضور نداشته اند نيز آزاد است
  در صورت عدم حضور در جشنواره مبلغ فوق برگردانده نمی شود
برای هماهنگی و اطلاعات بيشتر می توانيد با شماره ی تلفن 66712243 تماس بگيريد

عباس محمدی

با کوه زندگی زندگی کرده ایم ؛ در کوه هم نشین یاران جانی ، علف ، آب ، و سنگ شده ایم ؛ در کوه دوستانی یافته ایم ، با سختی ها پنجه درافکنده ایم ، بر کاستی ها چیره شده ایم ؛ و آه که در کوه ، دوستانی را از دست داده ایم . اگر کم به کوه رفته باشیم ، یا زیاد ، کوه مهری است که بر پرونده ی زندگی ما و بر پیشانی مان خورده است . با گزارش نویسی و عکاسی و فیلم برداری ، سند این زندگی را تنظیم می کنیم و آن را با آمیزه ای از واژگان شسته و صحنه پردازی های دل انگیز ، و درس هایی برای کوه نوردی و زندگی تحویل آیندگان ( و « روندگان » که خودمان باشیم ) می دهیم

.

جشنواره ی گزارش ها ، اگر توانسته باشد ما را به اندکی تامل بیشتر – به گاه دست گرفتن قلم یا دوربین وادارد ، در کار خود پیروز بوده است ؛ گزارش نویسی را باید جدی بگیریم ، همچنان که کوه نوردی را . گزارش ، چون ما و کار ما ن را در دید دیگران می گذارد وادارمان می کند که کوه نوردی بهتر داشته باشیم . از این رو ، گزارش چیزی است فراتر از ثبت روزانه ی رویدادها ، و راوی منفعل یک کار نیست . گزارش چنان که می تواند اعلام و ثبت یک برنامه باشد ، حتی ممکن است محرک اولیه ی اجرای برنامه باشد . یعنی نوشتن متنی یا تهیه ی فیلمی مستند ، شاید که انگیزه ی رفتن به برنامه ی کوه نوردی باشد . و در هر حال گزارش ، ماده ی اولیه ی برنامه ریزی برا ی کسانی که می خواهند به منطقه ای بروند و برای تالیف کتاب و دیگر نوشته های کوه نوردی یا فیلم است . پس گزارش نویسی را ارج باید نهاد و ان را جدی باید گرفت

میزگرد داوران بخش فیلم.

در میزگرد روز نخست جشنواره ، آقای حجت فروغی ، مستند ساز و یکی از داوران بخش فیلم جشنواره ، اشاره کردند که « مستند سازی فشار دادن دکمه ی "رکورد" نیست و ضبط "یادگارانه" ی صحنه ها در دوربین ، به معنای فیلم سازی نیست . برای فیلم سازی باید واژگان و زبان روایت این کار را شناخت ، و برای این شناخت باید به کلاس های آموزش مستند سازی رفت . » من ، در این جا جسارت می کنم و می گویم که برای نوشتن گزارش یک برنامه کافی نیست که آن چه را هر روز در کوه انجام می دهیم بر روی کاغذ ( یا در رایانه ) ضبط کنیم ؛ باید واژگان ، الگوهای جمله پردازی ، سبک های نگارش ، فن فصل بندی متن های طولانی ، نمایش تاکیدها در متن ، نقطه گذاری ، و نکته هایی دیگر از نویسندکی را بدانیم و برای این یادگیری به کلاس های نویسندگی و زبان آموزی برویم ، و بسیار زیاد بخوانیم . چرا برای آموختن چند گره و و یادگیری روش حمایت به کلاس می رویم و تمرین می کنیم ، اما می پنداریم که برای کار پیچیده ی نویسندگی و انتقال دانش گره زدن و حمایت و انبوهی کارهای دیگر که برای بالا رفتن از کوه لازم است ، نیازی به کلاس آموزشی و تمرین نداریم ؟! کوه نویس جدی ، همچنین باید دست کم یک زبان خارجی پرکاربرد را بداند و متن های کوه نوردی را پیوسته بخواند تا به گنجینه ای از واژگان و جمله ها و فن های نگارش مجهز شود .

در ارایه ی فیلم و گزارش ، نکته ای هم خارج از فن تدوین و نگارش به نظر می رسد : در شرایطی که فرهنگ گردش گری و استفاده ی مسوولانه از محیط های طبیعی در کشور ما جا نیفتاده است ، توجه دادن بیننده یا خواننده به این امر یکی از مسوولیت های مولف است . در عین حال ، به نظر می رسد که باید از معرفی عمومی پاره ای نقطه های حساس طبیعی ، و تشویق بازدیدهای سنگین از آن جاها خودداری کرد ، چنان که نباید از صعودهای جمعیتی و خارج از "ظرفیت برد" کوه ها را تبلیغ کرد

برای انجمن کوه نوردان افتخاری بود که 57 نفر گزارش نویس و فیلم ساز ، نوشته ها و ساخته های خود را به دبیرخانه ی جشنواره فرستادند ؛ لازم می دانم سپاس صمیمانه ی انجمن را تقدیم همه ی آنان کنم . مفتخریم که هیات داورانی کارآزموده که هریک کارنامه ای پربار در فیلم سازی یا کوه نویسی دارند ، با حوصله ی فراوان و صرف ده ها ساعت وقت به ارزیابی آثار رسیده پرداختند . همچنین برای ما ، مایه ی سربلندی بوده است که کوه نوردان برجسته ، آقایان کاظم فریدیان و سهند عقدایی به عنوان دبیران هیات داوران و جشنواره ، این رویداد را هدایت کردند

.

قدردانی ویژه ی انجمن و خودم را از آقای سلیمانی مدیر شرکت هفت گوهر که برای چندمین بار انجمن را در اجرای طرحی حمایت مالی کردند ، و از دوست عزیزم جواد نظام دوست که مدیریت امور مالی این جشنواره را برعهده گرفت ، و از دیگر دوست پرتلاشم عباس ثابتیان که کار روابط عمومی جشنواره را انجام داد ، اعلام می دارم

.

و سرانجام این که سپاس ما نثار همه ی کسانی باد که نام شان در بروشور جشنواره آمده ( یا به غفلت ، نیامده ) و هر یک گوشه ای از کارهای جشنواره را گرفتند . این همه فعالیت داوطلبانه و بی مزد ، نشانه ای است بر این که سازمان های مردم نهاد چه ظرفیت های درخور توجهی دارند و تا چه حد می توانند در امور گوناگون جامعه موثر باشند .

6/10/1387

در روز دوم ( روز آخر) ، از ساعت 14:30 فیلم سفر به افریقا ساخته ی مهدی گل محمدی و فیلم دماوند ساخته ی یوسف سورنی نیا نمایش داده شد .
از ساعت 16 به مدت یک ساعت داوران بخش نوشتاری ( شکور لطفی ، مرتضی موسوی ، منصور احمدی ، محمد شیشه چی ها ) در " میز گرد" ی به بیان نکته هایی در مورد گزارش نویسی پرداختند . پیش از صحبت داوران ، کاظم فریدیان ( دبیر هیات داوران ) در مورد چگونگی امتیاز دهی به گزارش های رسیده توضیح داد ؛ او گفت که در این دوره ، کوشیدیم شیوه نامه ای برای امتیاز دادن تنظیم کنیم تا برای دوره های بعد هم راهنمای عمل قرار گیرد . سپس ، او یک نمونه از جدول امتیاز دهی را نشان داد که در آن برای یک گزارش ، نکته هایی مانند کیفیت اطلاعات مربوط به منطقه ، انتقال تجربه ، عکس ، جذابیت های دراماتیک ، فهرست بندی ، توجه به محیط زیست ، شیوه ی نگارش ، .. مشخص شده بود و برای هر کدام از این اقلام ، چند امتیاز تعیین شده بود و داوران می توانستند از صفر تا سقف آن را به گزارش مورد نظر امتیاز بدهند .
شیشه چی ها به جنبه ی تزیینی گزارش و اهمیت عکس اشاره کرد . او گفت که گزارش باید چنان جذاب باشد که شخص غیر کوه نورد هم مشتاق به دیدن منطقه شود . لطفی در مورد اهمیت درست نویسی و توجه به زبان و نقطه گذاری سخنانی گفت ، و موسوی با اشاره به معذوریت هایی که برای انتشار یک گزارش در نشریه ای رسمی ( مانند فصل نامه ی کوه ) وجود دارد ، به گزارش نویسان توصیه کرد که پاره ای اطلاعات را نه برای انتشار همگانی بلکه برای ارایه به دیگرانی که می خواهند به منطقه ای بروند ، ثبت کنند .
بیانیه های داوران ، سخن هیات مدیره ، گزارش های برتر
بیانیه ی داوران بخش نوشتاری را منصور احمدی خواند . در این بیانیه ، اشاره شد که رسیدن تنها 47 اثر به دبیرخانه ی جشنواره حاکی از کم کاری جامعه ی کوه نوردی ، و کم توجهی کوه نوردان به این امر است . در بیانیه ، اظهار امیدواری شد که جشنواره ی گزارش ها بتواند به عامل تشویق کننده ای در ثبت فعالیت های کوه نوردی بدل شود .
بیانیه ی داوران بخش فیلم توسط حجت فرغی خوانده شد ، و در آن اشاره شد که بیشتر آثار رسیده از حداقل استانداردهای فیلم سازی برخوردار نبودند و در حد فیلم های "یادگاری" بودند . هیات داوران از حسن برازنده به خاطر فرستادن 10 فیلم و خانم افشانه بهنوا به خاطر فرستادن 7 فیلم سپاسگزاری کرد .
عباس محمدی ، رییس هیات مدیره ی انجمن کوه نوردان ایران ، در مطلب کوتاهی که خواند به چند نکته در زمینه ی هدف های جشنواره و مسایلی که لازم است گزارش نویسان و فیلم سازان به آن توجه کنند ، اشاره کرد . در هریک از بخش های نوشتاری و فیلم ، یک تندیس بلورین ( به عنوان جایزه ی اول ) ، یک دیپلم افتخار ( جلیزه ی دوم ) ، یک تقدیرنامه ( جایزه ی سوم ) و سکه اهدا شد .
تندیس بلورین بخش نوشتاری به افشین یوسفی به خاطر گزارش غار نمکدان، و گزارش یخ نوردی در فرانسه تعلق گرفت . دیپلم افتخار این بخش به حسین نظر به خاطر گزارش کورژنفسکایا ، و تقدیرنامه به مسلم ایران پور و وحید نبی زاده به خاطر گزارش پیمایش خط الراس البرز مرکزی داده شد . تندیس بلورین بخش فیلم به یوسف سورنی نیا به خاطر فیلم دماوند تعلق گرفت . دیپلم افتخار این بخش به حسن نجاریان به خاطر فیلم قله ای در جزیره ، و تقدیرنامه به مهدی گل محمدی به خاطر فیلم سفر به افریقا داده شد . جایزه و لوح فیلم برگزیده ی مخاطبان که با رای گیری از حاضران در روز جشنواره انتخاب شد ، به یوسف سورنی نیا به خاطر فیلم دماوند تعلق گرفت . در پایان مراسم ، از مسوولان برگزاری جشنواره و حامیان مالی قدردانی شد . لازم به ذکر است که حامی اصلی جشنواره ی سوم شرکت هفت گوهر ( تولید کننده ی لوازم کوه نوردی ) بود . دیگر حامیان مالی : شرکت اسپیلت البرز ، شرکت کترینگ سلیم ، تولیدی کفش لاوان ، فروشگاه لوازم کوه نوردی دماوند .

با تاسف بسیار خبر درگذشت علی عزیزی کوه نورد پیش کسوت را شنیدیم.
 
انجمن کوه نوردان ایران مرگ او را به جامعه کوه نوردی و خانواده سوگوار مرحوم عزیزی تسلیت میگوید. مراسم تشییع هم نورد درگذشته ، ساعت 9 صبح شنبه 7 دی ماه از مقابل درب اصلی مجموعه ورزشی شهید شیرودی برگزار می شود.

جشنواره از ساعت دو بعدازظهر دیروز (5/10/1387) در آمفی تاتر آکادمی ملی المپیک شروع شد .نخستین فیلم از هفت فیلم برگزیده که قرار بود نمایش داده شود ، علم کوه ساخته ی یوسف زمانیان بود . پس از آن ، سهند عقدایی ، دبیر جشنواره درمورد سابقه ی شکل گیری جشنواره و تعداد و کیفیت آثار رسیده به جشنواره ی سوم توضیحاتی داد .
پیام محمود شعاعی ، رییس فدراسیون کوه نوردی به جشنواره را حسین رضایی مسوول کمیته ی روابط عمومی آن فدراسیون خواند . شعاعی در این پیام اشاره کرده بود که گزارش ها و فیلم های کوه نوردی نقش مهمی در معرفی این ورزش دارند ، و برای مثال نمایش فیلم کوتاهی درباره ی کوه نوردی در ایران ، در اجلاس فدراسیون جهانی کوه نوردی در ژاپن ، کمک موثری به پذیرفتن ایران به عنوان میزبان اجلاس 2008 این نهاد جهانی داشت . او همچنین در پیام خود ، از کوه نورد و تصویر بردار فقید خلیل عبدنیکویی که در پاییز گذشته در غار پراو جان باخت ، یاد کرده بود .
سخنران بعدی ، کاوه کاشفی رییس هیات کوه نوردی استان تهران ( و عضو پیشین هیات مدیره ی انجمن ) بود . او گفت آن زمان که پیشنهاد برگزاری جشنواره ی گزارش های کوه نوردی را به هیات مدیره ی انجمن داد (1382) بسیار جوان بود و در جامعه ی کوه نوردی ایران هم معروفیتی نداشت . اما این فکر در انجمن پذیرفته شد و به اجرا درآمد . او این نکته را دلیلی بر این امر دانست که انجمن کوه نوردان ایران ، جای طرح ایده های نو و اجرایی شدن آن ها است . او شکل گیری و ادامه ی فعالیت انجمن را بر پایه ی احساس نیازی که در جامعه ی کوه نوردی بوده دانست و از همه ی کوه نوردان خواست که از این انجمن حمایت کنند و طرح ها و برنامه های خودشان را به سمت آن سوق دهند .
فیلم های قله ای در جزیره ساخته ی حسن نجاریان و فیلم در برابر باد ساخته ی ابراهیم واقف ، فیلم های بعدی بودند که نمایش داده شدند . پس از یک تنفس نیم ساعته و پذیرایی ، داوران بخش فیلم به بیان چند نکته و چند تجربه ی شخصی در مورد مستند سازی پرداختند . از میان آنان ، حجت فروغی گفت که فیلم کوه نوردی یا مستند ساختن ، فقط فشار دادن دکمه ی " رکورد " نیست ؛ فیلم ساز باید « واژگان » زبان فیلم سازی را بداند و برای این منظور باید در دوره های آموزش فیلم سازی شرکت کند . او همچنین گفت که مستند کوه نوردی باید علاوه بر تصویر برداری خوب ، تدوین خوب و اطلاعات خوب ، دارای یک « قصه » باشد یعنی این که بیننده را با خود به درون موقعیت واقعی بکشاند . رضا نظام دوست ، در میزگرد به " سینمای مولف " اشاره کرد و این که امروزه ، مستند سازی کاری است « سهل و ممتنع » ؛ آسان است برای این که با دوربین های سبک و پرقدرت امروزین هر کسی می تواند فیلم بگیرد و با یک رایانه ی شخصی آن را تدوین کند . در عین حال ، سخت است برای این که مستند باید دارای یک طرح باشد و در آن ایده ای نهفته باشد . احمد قانعی به کوه نوردان و فیلمبرداران کوه توصیه کرد که در هر شرایطی – حتی شرایط اورژانس – تصویربرداری را فراموش نکنند تا بعدا حسرت آن را نخورند که چرا فلان صحنه را ضبط نکرده اند . در مقابل ، محمد نوری گفت که در کوه نوردی ، فیلم بردار هم مانند دیگر هم نوردان اش تحت تاثیر وقایع جاری قرار می گیرد و ممکن است که برای مثال کمک به یک مصدوم را ارجح بر کار مستند سازی خود بداند .
پس از میزگرد داوران ، فیلم عبور از ریگ جن ساخته ی آرش رییسیان ، و فیلم کلون بستک – آزادکوه ساخته ی توحید نوروزی نشان داده شد . در بعد از ظهر جمعه 6/10/ جشنواره به کار خود پایان خواهد داد و گزارش های کتبی و فیلم های برتر معرفی خواهند شد .

آن چه که در زیر می خوانید ، بخشی از « یادداشت » گاهنامه ی شماره ی 10 انجمن ( شهریور 1383 ) است که در ارتباط با برگزاری نخستین جشنواره ی گزارش های کوه نوردی نوشته شده است .

گزارش برنامه ها ، بخش مهمی از فرهنگ نوشتاری کوه نوردی ( یا کوه نوشته ها ) هستند که در آن ها بیش از هرچیز به شرح یک سفر کوه نوردی می پردازند و اجرای برنامه ای را اعلام می کنند . هدف از این « اعلام » معمولا آگاه ساختن دوستان و دیگر کوه نوردان یا افکار عمومی از انجام یافتن برنامه است .