آنچه در پی میآید، متن کامل سخنرانی محمد درویش در مراسم روز ملی دماوند – ۱۱ تیر ۱۳۸۹ – است:
ایرانزمین در کمربند تابش خورشیدی، یعنی در نوار ۳۵ درجهی عرض شمالی – موسوم به منطقهی پرفشارِ مجاور حاره – استقرار یافته است . قرار گرفتن در چنین جایگاهی از کرهی زمین، نشاندهندهی دریافت کمینهی ریزشهای آسمانی و بیشینهی تابش خورشیدی است. واقعیتی که آشکارا کیفیت دشوار استمرار حیات در چنین اقلیمی را بازمیتاباند. اقلیمی که ۸۹٫۷ درصد از خاک ایران را در قلمرو سرزمینهای خشک – drylands – جای داده و سبب شده تا سوزانترین مناطق جهان با نام ایران عجین باشد. ایرانی که قلمرو سیاسیاش سه برابر بزرگترین کشور قارهی اروپا – فرانسه – وسعت دارد ، امّا اغلب این قلمرو در اختیار پهنههای داغ و برهنهی کویری و بیابانی است نه چراگاههای سرسبز و مرطوب مدیترانهای.
در حقیقت، گسترهی زیستاقلیمهای خشک در ایران به نسبت مساحت، تقریباً دو برابر میزان نظیر آن در آسیا و جهان است. نکتهی پراهمیتترِ دیگر آن است که
